1 Ağustos 2016 Pazartesi

Olmuyor


Buradayım çünkü size hata yapmaktan aldığım hazzı anlatmak istiyorum. Hata yapmayı seviyorum çünkü bunu yepyeni yeminler etmek için şart görüyorum. Yeminler, kurallar, planlar, tövbeler.. Elime bir kalem alıp kendime kurallar koyma isteği hep büyük hatalar yaptıktan sonra gelir. Yeniden doğduğumu düşünürüm, ruhumun yıprandığını bilsem de. Hata yapmayı seviyorum çünkü, tekrar tekrar doğmayı da seviyorum. Onlarca doğuma gebeydi annem, ben doğdum ve kendimi yeniden yeniden doğuruyorum. Hata yapmayı seviyorum çünkü pişmanlıkla gelen kararlılığı seviyorum. Sert ve katı olmayı, kendimden emin olmayı seviyorum. Ve bir hata tek başına bunu yapabilir.


Şimdi size neden olmadığını anlatayım. Olmuyor. Çünkü hep yeniden başlamak arzusuyla dibe vurmalar yaratıyorum. Hayat bir kuyu ve ben ufak düşüşler yaşadığım an kabullenip kaldığım yerden devam etmeyi başaramıyorum. Yeniden başlama arzum beni yerlere seriyor ve daha büyük adımlarla başlıyorum kuyuyu çıkmaya. Dolayısıyla daha büyük düşüşler yaşayıp, dibe daha da yaklaşıyorum. Bu nedenle de dibe vurmaktan aldığım haz gittikçe azalıyor. Kararlılığım da öyle. Her defasında dolu dolu bir arzuyla başlarken çıkmaya, yine düşeceğimi bilmek kaçınılmaz artık. İşte bu yüzden, olmuyor…

3 yorum:

  1. :) ya benim de hep kararlarım var kağıtlara duvarlara yazıyorum. hep yeniden başlıyorum aynı yaa. hep of yine her şey boşunaydı tamam bugün ilk gün. of o hatayı neden yaptım tamam hadi yeniden başla. çok tanıdık. böyle yaşayıp gidiyoz işte :)

    YanıtlaSil
  2. hayatımız kendimize kızmakla geçiyor hayat bu işteee :)

    YanıtlaSil