15 Ağustos 2016 Pazartesi

sevgili günlük

Bazı hatıralar söz konusu olduğunda, bellek başa bela.
Ama,
Belleğime, zihnime zarar gelmesinden çok korkuyorum. En çok korktuğum şey aklımı yitirmek. Asılırcasına, derinden bir arzuyla ve ciddiyetle dua ettiğim tek konu budur. Bazen sırf bu kadar korktuğum için başıma geleceğini düşünüp daha da korkuyorum. Böylece korkum katlanarak artıyor. En acı hatıraları da hatırlayacak olsam, hatırlayabileyim de.
En acı gerçekleri de fark edecek olsam, düşünebileyim de... Başka ne isterim...

2 yorum:

  1. Ben de bazen geçmişteki herşeyi unutmak isterim. Ne rahat olur insan. Kuş gibi hafifler de önündeki işe bakar. :)

    Akıl da çok büyük bir nimet. Tamamen kimse de kaybetmek istemez tabi.

    YanıtlaSil