31 Ekim 2016 Pazartesi

Bir de mutlu olmayı. Mutlu olmayı sürdüremiyorum. Hayatta mutluluğu arıyor muyum, ondan da pek emin değilim aslında. Arıyorsam eğer, doğru yerde değil. İşte bundan eminim.

Ekim de bitiyor. Zaman... Ne akışkan şey. İğrenç, vıcık vıcık. Her yerime bulaşıyor.
İnanmak güç. Varlık, öyle.
Yalnızca bir algı, yalnızca. Yalnızca.

Yalnızca mutluluk.
Sadece onu istemek.
Yalnızca mutluluk! Mutluluğun yalnızcası.

Yalnızlığın mutluluğu.

Hayır hayır.

Hayır.

Ve. Hayır. Bu dili bilmiyorum.

Anlıyorum ama sürdüremiyorum. Sürdüremiyorum insanlığımı, doğallığımı. Ve sürdüremiyorum yalnızlığı. Mutluluğu sürdüremiyorum.

Ona bir anlam yüklediğim herhangi bir eşyam bile var mı benim?
Var mıymış?

Soruyorum, bekle , bekle. İçeriden geliyorum, İçeriden. Ora'dan. Ruhum, ruhum, ruhum.

Anlam yüklediğim bir eşyam bile var mı benim?

Benim anlamım yok.